Ik draag mijn bedelnap, loop naar het dorp

Ik draag mijn bedelnap, loop naar het dorp

om te bedelen voor mijn dagelijkse maaltijd.

De kinderen zien me bij de tempelpoort

en verdringen zich vrolijk om me heen,

trekken aan mijn armen tot ik stop.

Ik zet mijn kom op een witte steen,

hang mijn tas aan een tak.

Eerst vlechten we gras en spelen touwtrekken,

dan zingen we om de beurt en houden we een bal in de lucht:

Ik schop de bal en zij zingen, zij schoppen en ik zing.

De tijd wordt vergeten, de uren vliegen.

Mensen die voorbijlopen wijzen naar me en lachen:

"Waarom doe je zo dom?"

Ik knik en antwoord niet.

Ik zou iets kunnen zeggen, maar waarom?

Wil je weten wat er in mijn hart is?

Vanaf het begin der tijden: alleen dit! alleen dit!