Een serie artikelen waarin een aantal vragen over o.a. de zin van het leven en verlichting worden beantwoord

Vraag over verslaving

 

Hallo Onno,

Ik ben al heel wat jaren bezig met het onderwerp non-dualiteit, het laatste jaar veel intensiever. Ik kwam op een gegeven moment eigenlijk per toeval op je uitgebreide website. Het sprak me wel aan, ook je fictieve biografie. Ik zou je graag het volgende willen voorleggen.

 

Waar ik al jaren mee te maken heb zijn regelmatig optredende gevoelens van somberheid, initiatiefloosheid, waardeloosheid, voorheen ooit geduid als een ernstige vitale depressie. Het lijkt lastig om daar verlichting in te ervaren, al gebeurt dat soms wel.

Nog lastiger is het probleem van overmatig bier drinken. Dit bestaat al meer dan 10 jaar. Tijdens een retreat bij Jeff Foster was ik een week vrijwel moeiteloos zonder, dus er is blijkbaar nog geen grote afhankelijkheid. Mijn kinderen weten er ook van; ze kennen me alle drie dronken tot erger.

 

De gedachte is dat het drinken helemaal niet past bij de authentieke Peter. Er zou iets gezien/ bewust kunnen worden van een onbewuste pijnballon, of meerdere, en dan zou dat gedrag kunnen wegvallen..

 

Vanuit duaal perspectief voelt er dan behoefte aan een 'methode'

Hoe kijk jij tegen verslaving en die gedachte aan? En heb je evt. 'tips' voor deze verkenning?

 

 

Lees meer

Kunnen we over verlichting praten?

(transcript van een gesprek over Het Onderwerp)

 

“Natuurlijk kunnen we over verlichting praten, maar zo gauw we er over praten is het niet langer verlichting. Als we er over praten alsof het een het is, hebben we er een object van gemaakt. Maar het is geen het. Verlichting is geen object met bepaalde karakteristieken en eigenschappen. Als het die zou hebben zouden we het kunnen gaan vergelijken met andere objecten, of andere staten van bewustzijn, of andere vormen van kennis. En we zouden er vanaf dat moment compleet naast zitten. Want verlichting is geen object, maar het ultieme Subject. Het is nooit iets wat je kunt zien, want het is het zien zelf. Maar dat is het ook niet. Het is nooit iets wat je kunt benoemen, en daarom is deze uitspraak erover ook al niet waar.

 

 

Lees meer

Dat is allemaal wel mooi, maar

 

Dat is allemaal wel mooi wat u daar schrijft, maar eerlijk gezegd herken ik mijzelf daar echt niet in. “Diep, vredig en rustig” is bepaald niet hoe ik mijzelf zou typeren. En ik weet ook wel zeker dat niemand die mij kent dat over mij zou zeggen.

 

Dus als u zegt dat ik dat nu al ben klopt dat niet. Dat weet ik zeker. Misschien dat ik nog ooit zo zal worden, al lijkt ook dat me niet heel waarschijnlijk, maar het is zeker nu niet zo.

 

Ik snap dat je dat zegt. Ik verwijs ook niet naar je denken, of naar je gevoelens, maar naar iets wat we voor het moment maar even “je kern” zullen noemen. Als ik jouw zelfdefinitie zou overnemen zou ik zeker ook niet zeggen dat je diep, vredig en rustig bent, want ik zie dat je voortdurend bezig bent, afspraak na afspraak na moet komen, je regelmatig zorgen maakt, het ene na het andere probleem moet oplossen. Bepaald niet rustig, nee. Het is dat typische racen van het moderne leven, met de mantra van de 21ste eeuw, “druk, druk druk”.

 

 

Lees meer